“Tussen de regels gaf mij de moed om mezelf te laten zien”
Sany (50) is getrouwd, mama van drie kinderen en trotse baas van twee hondjes die ze haar "hartendiefjes" noemt. Als verpleegkundige werkte ze jarenlang in de ouderenzorg, een job die perfect aansloot bij haar warme en zorgzame karakter. Lezen, creatief bezig zijn en schrijven zijn al jaren belangrijke uitlaatkleppen in haar leven.
Toen ze via Samana hoorde over het schrijfproject Tussen de regels, voelde ze zich meteen aangesproken. “Ik had vroeger geschreven en wilde dat graag opnieuw oppakken. Toen ik de uitleg over het project las, dacht ik meteen: dit is iets voor mij.”
Vooral het feit dat het project zich richt op mensen met een chronische aandoening en mantelzorgers trok haar over de streep. “Het zijn allemaal mensen die begrijpen hoe het is om iets mee te dragen. Bovendien sprak het me enorm aan dat we als chronisch zieken onze stem konden laten horen.”
Een zware rugzak
Op het moment dat Sany aan het project begon, bevond ze zich in een moeilijke periode. Door fysieke en mentale gezondheidsproblemen was ze al lange tijd thuis. “Ik had verschillende rugoperaties en schouderoperaties achter de rug, kampte met gewrichtsproblemen en was al geruime tijd in behandeling bij een psychologe. Ik was veel alleen en voelde me vaak eenzaam.”
Met de nodige spanning zette ze haar eerste stappen binnen Tussen de regels.
“Ik begon er met een bang hartje aan. Maar dat gevoel verdween al snel. De warmte, het geduld en het begrip van de begeleiders en medeschrijvers zorgden ervoor dat ik me veilig voelde.” Die veilige omgeving maakte iets mogelijk wat ze jarenlang niet had gekund. “Voor het eerst kon ik dingen delen die ik jarenlang alleen had gedragen. Voor het eerst durfde ik mezelf echt te laten zien.”
De kracht van schrijven
Tijdens het project ontdekte Sany hoe krachtig woorden kunnen zijn.
“Schrijven bleek voor mij een veilige en gemakkelijke manier om uit te drukken wat diep vanbinnen leeft. Dingen die ik moeilijk kon uitspreken, kon ik plots wel neerschrijven.” Daarnaast leerde ze dat kwetsbaarheid niet automatisch leidt tot afwijzing.
“Een van de mooiste ontdekkingen was dat mensen blijven wanneer je je verhaal vertelt. Dat ze niet oordelen of veroordelen als ze moeilijke stukken uit je verleden leren kennen.” Dat inzicht veranderde haar kijk op zichzelf én op anderen. “Ik leerde dat delen opluchting geeft. En dat wanneer jij deelt, je vaak ook anderen de moed geeft om hun verhaal te vertellen. Je hoeft niet alles alleen te dragen.”
Nieuwe dromen
Doorheen het traject groeide niet alleen haar zelfvertrouwen, maar ook haar toekomstbeeld. “Ik ontdekte dat er ontzettend veel vechtlust in mij zit. Meer dan ik zelf ooit had gedacht.”
Hoewel werken vandaag nog moeilijk is, wilde ze opnieuw iets betekenen voor anderen. Daarom zet ze zich als vrijwilliger in voor het goede doel. Ze haakt knuffels en andere creaties die verkocht worden ten voordele van een organisatie die jongeren met mentale problemen ondersteunt.
Ook ontstond een nieuwe droom.
“Tijdens Tussen de regels begon ik te denken aan een opleiding tot ervaringsdeskundige. Ik voelde hoe krachtig het is om te luisteren, te delen en mensen te ondersteunen vanuit je eigen ervaring.” Die droom leeft vandaag nog steeds: “Mijn grootste wens is om ooit mensen met een traumatisch verleden te begeleiden. Omdat ik weet hoe belangrijk het is dat iemand echt naar je luistert.”
Meer impact dan verwacht
De impact van het project omschrijft Sany als veel groter dan ze ooit had kunnen vermoeden. “Tussen de regels heeft deuren geopend waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden.”
Ze bouwde blijvende vriendschappen op, rondde een opleiding af en zette belangrijke stappen in haar eigen herstelproces. “Ik heb ook beseft dat ik zelf nog hard moet werken om met mijn trauma’s te leren leven. Dat is niet gemakkelijk, maar dankzij dit project heb ik eindelijk de stap gezet naar betere en meer gepaste hulp.”
Waar ze vroeger bleef vastlopen, durfde ze nu verder te kijken.“Tussen de regels liet me beseffen dat ik een stem heb. Dat ik gehoord mag worden. Dat ik voor mezelf mag kiezen.”
Een maandelijkse bron van energie
Nog steeds komt de groep maandelijks samen om te schrijven. Voor Sany zijn die bijeenkomsten een belangrijk ankerpunt geworden. “Ik kijk er elke maand naar uit. Samen schrijven, ons groepje mee begeleiden en schrijfsessies uitwerken geeft me ontzettend veel energie.”
Over Samana spreekt ze met grote bewondering. “Samana brengt mensen samen. Ze geven mensen een stem, een doel en vooral het gevoel dat ze ertoe doen. Ze vergeten ook de mensen niet die door de maatschappij soms te snel beoordeeld worden.”
Trots
Wanneer gevraagd wordt waar ze het meest trots op is, hoeft Sany niet lang na te denken. “Op de stappen die ik gezet heb en nog steeds zet. Soms zet ik stappen vooruit, soms achteruit, maar stap voor stap kom ik er wel.”
Ze koestert ook het boekje dat samen met de deelnemers van Tussen de regels werd uitgebracht. Daarnaast verschijnt één van haar gedichten binnenkort in een publicatie van Pen als Bondgenoot, eveneens een initiatief van Samana.
Maar haar grootste trots gaat uit naar haar medeschrijvers. “Hen zien groeien, hun vertrouwen zien toenemen, hun steun en vriendschap ervaren… dat maakt me ongelooflijk trots.”
Een boodschap van hoop
Tot slot wil Sany nog één belangrijke boodschap meegeven aan iedereen die met moeilijke omstandigheden worstelt. “Hoe moeilijk en uitzichtloos alles soms lijkt, er zijn altijd kleine lichtpuntjes.”
Na een korte stilte voegt ze er nog iets aan toe dat misschien wel perfect samenvat wat Tussen de regels voor haar heeft betekend: “En soms hoef je geen lichtpuntje te zoeken, maar kun je er zelf eentje zijn.”