Veertig keer op bedevaart: Cor blijft Lourdes trouw

Cor was begin oktober een van de haast 200 pelgrims die onder de wimpels van Samana op vliegtuigbedevaart naar Lourdes trokken. Onder de deelnemers bevond zich een groot aantal minder mobiele lotgenoten die in dit jubeljaar van de verschijningen in het bedevaartsoord in de Franse Pyreneeën intense en bemoedigende hoogdagen beleefden. Onder de begeleiders toonden o.a. Andre Verheyen en Erik Gooris zich van hun beste kant. Bij de start van de vijfdaagse wees André op de bijzondere prestatie van Cor Verschueren. Erik riep tijdens een geanimeerd slotfeest de jubilaris op het podium. Hij belichtte het Lourdesverhaal van Cor die onder instemmend applaus een vergulde erespeld in ontvangst nam.

Op de stoomtrein

“De Lourdesreis ging in ‘mijn’ beginperiode nog met de stoomtrein”, blikt Cor zeventig jaar terug. “De toenmalige KWB (katholieke werkliedenbond) sloot vanuit Hofstade aan bij de grote nationale KWB-bedevaart. Als jonge leden van de Chiro mochten mijn jongere broer Bert en ik mee. Fier als een gieter trokken we het uniform van de jeugdbeweging aan.”
Ze stapten in Mechelen op de stroomtrein richting Franse grens. De bestemming was de centrale verzamelplaats van honderden bedevaarders in Tourcoing.
Voor beide broers werd die eerste buitenlandse trip een heerlijke avontuurlijke gebeurtenis. De reis duurde heen en terug telkens een dag en een nacht. In Lourdes zelf werden vijf dagen doorgebracht. Het programma puilde uit met veel religieuze ceremonies en bijeenkomsten. Hoogtepunten waren toen – net als nu – de kaarsjesprocessie en het bezoek aan het heiligdom.
Cor zou de trein nooit meer loslaten. Na zijn studies belandde hij als elektrotechnieker en vervolgens als hoofd technicus elektromecanicien bij de Centrale Spoorwegwerkplaatsen in Mechelen. Die stonden toen bekend als  socialistische ‘rode burcht’ waar heel wat partijleden via hun ‘lange arm’ aan de slag waren.
De afgrond tussen partijpolitieke ideeën en overtuigingen was in die tijd in alle geledingen voelbaar. Dat bracht een aantal christelijk-katholiek geïnspireerde spoorwegarbeiders tot het plan om voor tegengewicht te zorgen. Cor was een van de initiatiefnemers.

ATOM

Het mag dan vandaag misschien wat oubollig in de oren klinken maar de in die tijd opgerichte organisatie ATOM in een tegenactie ‘Rood of geen brood’ sloeg meteen aan. ATOM stond voor ‘Arsenaal tot Maria’ met Lourdesreizen die van bij het begin veel succes kenden. Van de meer dan 3.000 personeelsleden die in het Arsenaal hun boterham (’s vrijdags doorgaans met de traditionele bakharing) verdienden, toonden enkele honderden meteen hun sympathie voor het nieuwe en unieke initiatief. Onder hen bovendien een aantal kaderleden en zelfs socialistische militanten.
ATOM nam zich voor niet alleen bedevaarten naar Lourdes te organiseren. De deelnemers maakten zich sterk dat ze garant zouden staan voor de koffiebedeling tijdens de lange treinreis heen en terug het zuidfranse bedevaartsoord.
Van toen af werd in de treincombinatie naar Lourdes een pakwagen gereserveerd als lokaal waar koffiekannen, gasbranders en het nodige materiaal opgestapeld werden. Voor de telkens 360 reizigers betekende dat 160 liter koffie die zo morsvrij als dat mogelijk was drie keer per rit  bij de passagiers terecht kwam. Met de ‘op de sporen vers gezette koffie’ werd de van thuis meegebrachte broodmaaltijd doorgespoeld.

Loudescomité Hofstade
De bevoorrading van het water gebeurde in de stations waar de bedevaarttrein halt hield.
Vermeldenswaardige ongevallen blijken zich tijdens die treinbedevaarten nooit te hebben voorgedaan. Op die ene keer na dat Cor te dicht in de buurt van een gasvuur waarop een van de 24 kookkannen stond, kwam. Hij liep lichte brandwonden aan de bil op. In Lourdes bracht een aanwezige arts soelaas.
Cor bleef ook nadat hij met pensioen ging een trouwe Lourdesbedevaarder. In de parochie van Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand van de Zemstse deelgemeente Hofstade stond hij aan de wieg van het plaatselijke Lourdescomité dat – met wisselend succes – 7 bedevaarten naar Lourdes inrichtte.

Scherpenheuvel

De liefde voor Onze-Lieve-Vrouw erfde Cor zonder enige twijfel van zijn vader Aloïs. Die stapte in zijn te korte leven 25 keer te voet naar Scherpenheuvel en terug. Cor deed het hem één keer minder na maar compenseerde dat tekort met 3 fietstochten daar naartoe.
Op de feestdag van O.H.Hemelvaart op donderdag 29 mei 2025 vertrok de voetbedevaart naar Scherpenheuvel voor de 150^e keer uit Zemst-Laar. Het lukte Cor niet om de tocht te voet af te leggen maar hij was er wel aanwezig voor de bijzondere herdenkingsplechtigheid. Pastoor Luc Van Hilst van Scherpenheuvel zette hem en de andere jubilarissen even het beeld van Onze-Lieve-Vrouw op het hoofd. Cor kreeg ook een fraaie herinneringsmedaille om de hals en plaatste die als een pronkstuk in zijn woning te Hofstade.
Zijn veertigste bedevaart naar Lourdes is voor Cor Verschueren en zijn vele vrienden een bijzondere mijlpaal. Daar houdt het voor de jubilaris echter niet op. “De kaap van vijftig keer naar Lourdes ligt nu stilaan voor het rapen”, kijkt hij verlangend uit.